Skipbox

23 saniye nereye gitti: bir GitHub Actions iş VM’ini 7 saniyede başlatmak

Tek bir GitHub Actions işi için yeni bir sanal makinenin bir Skipbox ana makinesinde “ana makine işi kabul etti” anından “runner süreci başlıyor” anına gelmesi 22,9 saniye sürüyordu. Şimdi 7,25 saniye sürüyor. Bu yazı diğer 15 saniyenin nerede olduğunu ve her birinin nasıl ölçüldüğünü anlatıyor.

Skipbox, ayda sabit $39 karşılığında sınırsız dakika sunan bir GitHub Actions runner’ıdır. İşleriniz, işler arasında tutulan, Skipbox’ın yalnızca hesabınız için barındırdığı makinede çalışır ve yeni bir VM’e ihtiyaç duyan işler onu 7 saniyede alır. Taşınmak için tek bir runs-on satırını değiştirin.

Neyin, neyin üzerinde ölçüldüğü

Bir Skipbox ana makinesi, bir ZFS havuzu üzerinde Incus aracılığıyla KVM sanal makineleri çalıştırır. Runner imajı, anlık görüntüsü olan durdurulmuş bir VM’dir. Yeni bir VM’e ihtiyaç duyan bir iş o anlık görüntünün bir ZFS klonunu alır, onu başlatır, misafir ajanı üzerinden tam zamanında (just-in-time) bir runner yapılandırması alır, tek bir iş çalıştırır ve diskiyle birlikte silinir.

Ana makine daemon’ı, bir başlatmanın her adımının sonunu, işi kabul ettiği andan itibaren milisaniye cinsinden log’a yazar (startMs: cloned, started, agent). Aşağıdaki rakamlar 16 iş parçacıklı bir Intel i7-7820X ana makinesinden ve 4 vCPU ile 8 GB’lık bir VM’den.

Nereye gittiği, her parça tek başına ölçülerek:

Parçaların toplamı, uçtan uca 15,65 sn’lik farkın 14,6 sn’sini oluşturur.

Donanım yazılımı: GRUB’dan önce 5,3 saniye

Incus bir VM’i varsayılan olarak OVMF ve secure boot ile başlatır. Bu ana makinede OVMF’nin GRUB’a devretmesi 5,3 sn sürdü. SeaBIOS 0,5 sn sürer. İki örnek anahtarı bunu değiştirir: security.csm=true ve security.secureboot=false.

Bu en büyük tek parçaydı ve güvenliğe dokunan tek parça; bu yüzden işte tamamı. SeaBIOS ile misafirin önyükleme zincirinin imzası kontrol edilmez. Bu kontrolün koruduğu şey, birinin misafirin önyükleyicisini ya da çekirdeğini değiştirmesidir. Bir CI iş VM’inde o biri işin kendisidir ve iş kendi VM’inde zaten root yetkisine sahiptir: her şeyi sudo ile yapabilir ve VM ile diski iş bittiğinde silinir. Bir müşterinin VM’ini diğerininkinden uzak tutan şey KVM ve ana makinenin köprüsündeki VM başına bir güvenlik duvarı zinciridir ve ikisi de misafirin donanım yazılımına bağlı değildir. İmaj ikisinde de açılır ve ana makinedeki tek bir bayrak UEFI’yi geri getirir.

Sessiz bir çekirdek ve initrd yok

Bir iş VM’i her iş için bir kez açılır ve kimse seri konsolunu okumaz. quiet medyanı 8,4’ten 6,5 sn’ye indirdi.

initrd, kök dosya sistemini bulan sürücüleri yüklemek için vardır. Ubuntu’nun genel çekirdeğinde virtio-scsi ve ext4 yerleşiktir ve her klon imajın bölüm UUID’sini paylaşır; bu yüzden çekirdek / dizinini doğrudan root=PARTUUID=… üzerinden bağlar. Bu da 1,4 sn daha kazandırdı.

İki koruma bunun sessizce bozulmasını önler. Ubuntu’nun GRUB’ı, initrd’siz bir önyükleme panik yaptıysa bir sonraki seferde kendiliğinden initrd ile açılır (GRUB_FORCE_PARTUUID). Bu geri dönüş 1,4 sn’yi sessizce her işe geri getirir; bu yüzden imaj derlemesi bir test klonu başlatır ve dmesg bir initramfs’in açıldığını gösterirse başarısız olur.

Doğru boyutta derleyebileceğiniz bir diski yeniden boyutlandırmayın

İmaj daha küçük bir diskte derleniyordu ve her klon başlatılırken planının boyutuna büyütülüyordu. Büyütme iş başına 1,9 sn tutuyordu: klon 0,1 sn yerine 1,5 sn, ilk başlatma 1,8 sn yerine 2,35 sn sürüyordu. İmaj artık en küçük planın disk boyutunda (80 GB) derleniyor. Volume ince (thin) olduğundan imaj hâlâ yalnızca ona yazılanı tutar. Incus bir klonu küçültemez; bu yüzden imaj asla en küçük plandan büyük değildir; daha büyük planlar önyüklemede büyür.

Docker’ın soketi yeterli

Çalıştırma betiği runner’ı başlatmadan önce docker.service’i bekliyordu. dockerd misafir ajanından 3,6 sn sonra ayaktaydı. Ama systemd önyüklemenin başından itibaren Docker’ın soketini dinler ve dockerd ayağa kalkmadan bağlanan bir istemci onu bekler. Bu yüzden betik sınırlı bir beklemeyle yalnızca docker.socket’i ve DNS’i bekler ve dockerd runner başlarken başlamasını tamamlar.

100 ms’de bir yoklamak

Runner’ın yapılandırması, misafir açılana kadar orada olmayan misafir ajanı üzerinden VM’e gönderilir. Ana makine saniyede bir yeniden deniyordu; yani bir iş ajan ayağa kalktıktan sonra ortalama 0,5 sn bekliyordu. Ajan kapalıyken Incus bir gönderimi 20 ms’de reddeder; bu yüzden 100 ms’de bir sormak hiçbir şeye mal olmaz. Bir VM’in ilk 30 sn’sinden sonra ana makine saniyede bire geri döner.

Bir önyükleme düzeltmesi değil: işle birlikte ölen bir diskte fsync

Ölçerken VM’deki en yavaş şeyin önyükleme olmadığı ortaya çıktı. Misafirdeki her fsync, ana makinenin ZFS’sinin niyet günlüğünü işlemesini bekliyordu. Yeni bir iş VM’inin diski işle birlikte silinir; bu yüzden üzerindeki hiçbir şeyin bir elektrik kesintisinden sağ çıkması gerekmez. Çalıştırma betiği runner’ı başlatmadan önce / dizinini nobarrier ile yeniden bağlar.

4 vCPU ve 8 GB’lık bir VM’de, 3’ün medyanı:

Bunu yalnızca yeni VM’ler alır. Size ayrılmış makine önbelleklerinizi işler arasında tutar ve onun ext4’ü bariyerlerini korur.

Kiralık bulut sunucularında aynı av

Skipbox’ın kendi ana makineleri dolu olduğunda bir iş, bir anlık görüntü imajından başlatılan bir bulut sunucusunda çalışır. O yolun kendi kayıp zamanı vardı, başka bir yerde. 4 vCPU’lu paylaşımlı bir Intel sunucusunda iş betiği (sunucunun user data’sı) çekirdekten 28,1 sn sonra başladı. cloud-init betiği 19,3 sn’de almıştı ve Docker 22,2 sn’de ayaktaydı, ama cloud-init user data’yı her şeyden sonra, son aşamasında çalıştırır.

İmajda artık, cloud-init onu yazar yazmaz user data’yı çalıştıran küçük bir systemd birimi var. Betiği, zaten kaldırdığı bir dosyadan bir dosya tanımlayıcısı üzerinden okur; böylece cloud-init’in son aşaması ikinci kez çalıştıracak bir şey bulmaz. İmaj ayrıca üç yerine tek tür SSH ana makine anahtarı üretir (her şeyin beklediği yolda 2,0 sn; bu sunuculara kimse giriş yapmaz) ve önyüklemede artık snapd, apport, rsyslog ya da bir düzine bakım zamanlayıcısı başlatmaz.

O imajla, 4 vCPU’lu paylaşımlı bir AMD sunucusunda iş betiği çekirdekten 8 ila 14 sn sonra başlar.

Sabitlenmiş vCPU’lar her ana makinenin saatini doğru tutar

Hibrit bir CPU’da (performans çekirdekleri ve verimlilik çekirdekleri, Core Ultra 7 265F gibi) KVM, TSC’ye güvenmeyi bırakabilir. Bir gecelik imaj derlemeleri sırasında çekirdek şunu log’a yazdı:

tsc: Marking TSC unstable due to KVM discovered backwards TSC
clocksource: Switched to clocksource acpi_pm

KVM bir vCPU başka bir ana makine CPU’suna geçtiğinde TSC’yi karşılaştırır. Yeni çekirdekte, çekirdek türleri arasında, daha düşük bir değer okudu ve TSC’yi kararsız olarak işaretledi. Çekirdek önyüklemede HPET’i zaten devre dışı bırakmıştı (“HPET dysfunctional in PC10”); bu yüzden geriye kalan tek saat kaynağı, bu kartta neredeyse hiç ilerlemeyen acpi_pm’di: 30 dakikada yaklaşık 1 saniyelik çalışma süresi.

Skipbox bunu iki adımda çözer:

  1. Çalışan bir geri dönüş. BIOS’ta paket C-state’ini C8 ile sınırlamak HPET’i canlı tutar. KVM yine de TSC’yi, yük altında 8 vCPU’lu bir VM’i başlatıp durduran 20 turluk bir döngünün 11. turunda düşürdü, ama saat HPET’e geçti ve zamanı tuttu.
  2. Sabitleme. KVM bu kontrolü yalnızca bir vCPU taşındığında çalıştırır. Her vCPU tek bir ana makine CPU’suna sabitlenince aynı döngü TSC üzerinde log’da yeni bir satır olmadan 40 tur çalıştı.

Ana makine daemon’ı saat kaynağı tsc olmadıkça ve hpet kullanılabilir olmadıkça iş almaz; böylece TSC’sini düşüren bir ana makine kendini boşaltır ve işleri başka makinelere gider. Her Skipbox ana makinesi vCPU’larını sabitler.

En hızlı önyükleme atladığınızdır

Yedi saniye yeni bir VM’e ihtiyaç duyan işler içindir: yazma erişimi olmayan kişilerin kodu (örneğin fork’lardan gelen pull request’ler), makineniz meşgulken gelen bir iş ve her iş için temiz bir VM seçen hesaplar. Diğer her iş hiçbir şey başlatmaz. Son işin Docker katmanları, paket önbellekleri ve araçları hâlâ diskindeyken, hesabınıza ayrılmış makinede çalışır.

Dakikalar oradadır. Aynı iş akışları GitHub’ın ubuntu-latest runner’ında (2 vCPU, özel bir deponun aldığı) ve sıcak bir Skipbox S’de (4 vCPU), sıcak çalıştırmaların medyanları:

Kurulum adımları 52 sn’den 7 sn’ye düşer, çünkü indirilip açılacak bir önbellek arşivi yoktur: Node zaten araç önbelleğindedir ve yarn’ın önbelleği diskte durur. Docker derlemesi, hiçbir şey dışa ya da içe aktarılmadan daemon’ın kendi katman önbelleğini kullanır. Skipbox’ta iş akışında hiç önbellek adımı yoktur.

Sabit fiyat bir makineyi neden sıcak tutabilir

Boşta bir makine israf gibi görünür. İşlemin faturalandırılma biçimiyle ise daha ucuz seçenektir ve sabit fiyatı mümkün kılan da budur.

Kiralık bir bulut sunucusu başladığı her saat için tam olarak faturalandırılır. Kendi sunucusundaki 3 dakikalık bir iş 60 dakika öder. Kendi CI’ımızın bir gününde ortalama 2,5 dakikalık 44 iş 44 sunucuda çalıştı ve 44 sunucu-saat faturalandırıldı. Aynı günü, her sunucu hesabın o saat içindeki bir sonraki işi için tutularak yeniden oynatmak 13 ila 14 sunucu-saat verir: yaklaşık %70 daha az. Ve bir ayda 730 saat vardır: iş başına sunucularda ayda 730’dan fazla kısa iş çalıştıran bir hesap, hiç durmayan bir makineden daha fazla saat öder.

Yani sizin için en hızlı olan makine (önbellekler diskte, başlatılacak bir şey yok) aynı zamanda işletmesi en ucuz olandır. Skipbox’ın sahip olduğu ana makineler önce gelir, çünkü hiç saatlik faturaları yoktur; kiralık sunucular taşmayı üstlenir. Skipbox’ın dakika için değil makine için ücret almasının nedeni budur:

Tam kullanımda bu, GitHub fiyatının 1/12 kadarıdır. GitHub tutarları, GitHub Team’e dahil işlem kotası düşüldükten sonraki faturadır. Kendi dakikalarınızı ana sayfadaki hesaplayıcıya girin; giriş gerektirmez.

Geçiş tek satır

jobs:
  build:
    runs-on: skipbox # was ubuntu-latest
  1. GitHub ile Skipbox’a giriş yapın.
  2. Skipbox GitHub App’i yükleyin ve depoları seçin.
  3. runs-on satırını değiştirin ve push edin.

Deneyin

Deneme kart istemez: 7 gün ya da 3.000 iş dakikası, hangisi önce dolarsa. En yavaş iş akışınızı runs-on: skipbox satırına yönlendirin, iki kez çalıştırın ve ikinci çalıştırmanın adım sürelerini karşılaştırın.

SSS

Skipbox’ta bir GitHub Actions işi için yeni bir VM’in başlaması ne kadar sürer?

Skipbox’ın kendi ana makinelerinde, ana makinenin işi kabul etmesinden runner sürecinin başlamasına kadar 7,25 saniye; 22,9 saniyeden indi. Çoğu iş hiçbir şey başlatmaz: işler arasında tutulan, hesabınıza ayrılmış makinede çalışır.

CI iş VM’lerini UEFI secure boot yerine SeaBIOS ile başlatmak güvenli mi?

Bir iş VM’i için evet. Secure boot, misafirin önyükleme zincirinin değiştirilmesine karşı korur ve bir CI işinin, işten sonra silinen kendi VM’inde zaten root yetkisi vardır. Skipbox’ta VM’ler KVM ve ana makinedeki VM başına bir güvenlik duvarıyla birbirinden ayrı tutulur ve ikisi de misafirin donanım yazılımına bağlı değildir.

ZFS üzerindeki bir VM’de fsync neden yavaş ve CI için nasıl düzeltilir?

Misafirdeki her fsync, ana makinenin ZFS’sinin niyet günlüğünü işlemesini bekler. Yeni bir iş VM’inin diski işle birlikte silinir; bu yüzden Skipbox onun ext4’ünü bariyersiz bağlar: yarn install %23, docker pull %19 daha hızlıdır. İşler arasında tutulan bir makine bariyerlerini korur.

KVM hibrit bir CPU’da TSC’yi neden kararsız olarak işaretler?

KVM bir vCPU başka bir ana makine CPU’suna geçtiğinde TSC’yi karşılaştırır ve performans ve verimlilik çekirdekleri arasında daha düşük bir değer okuyabilir. Her vCPU’yu tek bir ana makine CPU’suna sabitlemek kontrolün çalışmasını durdurur: Skipbox’ın başlat-durdur döngüsü o zaman TSC’yi 40 tur boyunca korudu.

İşlerimi Skipbox’ta nasıl çalıştırırım?

Bir iş akışında runs-on değerini skipbox yapın. Deneme kart istemez: 7 gün ya da 3.000 iş dakikası, hangisi önce dolarsa.

Güncellendi: 19 Kasım 2026

Her zaman hazır önbellekle daha hızlı CI/CD

Sabit fiyatla hazır bekleyen runner’ınız

Biz barındırırız. Siz tek satır değiştirirsiniz. Tam kullanımda maliyet GitHub’ın 1/12 kadarı. Fiyat sabit, yani gün boyu çalıştırın. GitHub’ın 7 katı önbellek alanı.

  • Kart gerekmez
  • GitHub ile giriş
  • İstediğiniz zaman iptal edin