Kod wyjścia 137 w GitHub Actions: brak pamięci i runner 16 GB albo 32 GB w stałej cenie
Twój build znowu padł z exit code 137. Ktoś go ponawia, zmniejsza liczbę procesów testowych, dodaje swap, a pipeline za każdym razem robi się wolniejszy. Tymczasem runner, który ciągle go zabija, ma 8 GB pamięci, a większe runnery GitHuba naliczają za minutę.
Skipbox daje zadaniu maszynę z 16 GB albo 32 GB w stałej cenie miesięcznej, z minutami bez limitu. Zmień jedną linię, runs-on: skipbox, a build dostanie 2× więcej pamięci niż na ubuntu-latest za $39 miesięcznie; runs-on: skipbox-8x16 podwaja też rdzenie.
Co oznacza kod wyjścia 137
137 to 128 + 9: proces został zabity sygnałem 9, SIGKILL, którego nie da się przechwycić, więc nie wypisał żadnego błędu. Na runnerze hostowanym przez GitHub ten sygnał wysyła linuksowy OOM killer, gdy procesy zadania razem zużyły więcej pamięci, niż ma maszyna.
| Log pokazuje | Co się stało |
|---|---|
Process completed with exit code 137. (często po Killed) | Jądro zabiło proces, żeby zwolnić pamięć |
JavaScript heap out of memory | Node doszedł do własnego limitu sterty; maszynie pamięci jeszcze starczało |
The runner has received a shutdown signal. | Pamięć skończyła się całemu runnerowi i przestał odpowiadać |
W repozytorium prywatnym ubuntu-latest ma 8 GB, a aplikacja runnera, Docker i Twoje kontenery usług biorą swoją część, zanim dostanie ją build. Build monorepo, demon Gradle z rozwidlonymi workerami, build release w Ruście albo zestaw Playwright z kilkoma otwartymi przeglądarkami potrafią to przekroczyć w zwykły dzień.
Ile kosztuje zostanie przy 8 GB
Wszystkie obejścia wymieniają szybkość na pamięć. Mniej procesów testowych, CARGO_BUILD_JOBS=1, mniejsze -Xmx, swap na dysku: każde z nich sprawia, że build się mieści, bo działa wolniej, a zespół czeka na ten wolniejszy build przy każdym pushu. Aż kod znowu urośnie i 137 wróci.
Odpowiedź GitHuba to większy runner, naliczany za minutę i dostępny tylko dla organizacji w GitHub Team albo Enterprise Cloud. W porównaniu ze Skipbox przy tej samej pamięci:
| Minuty miesięcznie | GitHub 4-rdzeniowy, 16 GB | Skipbox S, 16 GB | GitHub 8-rdzeniowy, 32 GB | Skipbox L, 32 GB |
|---|---|---|---|---|
| 10 000 | $102 | $39 | $202 | $149 |
| 20 000 | $222 | $39 | $422 | $149 |
| 30 000 | $342 | $39 | $642 | $149 |
Kwoty GitHuba są po odjęciu użycia wliczonego w GitHub Team. Własne minuty wpisz do kalkulatora na stronie głównej.
Potrzeby pamięci tylko rosną. Agenci do kodowania dokładają kod i zależności szybciej niż ludzie, zestawy testów się rozrastają, a aktualizacja toolchainu potrafi podwoić to, czego używa ten sam commit. Rachunek za minutę za większy runner rośnie jeszcze z każdym pushem.
Naprawianie na własną rękę
Jeśli zostajesz przy 8 GB, praca wygląda tak:
- Znajdź, który proces został zabity (
dmesgw kroku zif: failure()), i dostrój jego limit:--max-old-space-size,-Xmx,org.gradle.workers.max,--maxWorkers - Ogranicz pamięć każdego kontenera usług w
compose.yaml - Dodaj plik swap przed ciężkim krokiem, dobrany do 14 GB dysku runnera
- Podziel zadanie tak, żeby żaden pojedynczy krok nie potrzebował całości
Każdy punkt sprawia, że build jest wolniejszy albo bardziej kruchy, a żaden nie przetrwa kolejnego skoku wzrostu. Większa maszyna to kończy.
Co Skipbox daje zadaniu
Pamięć w stałej cenie. Zadanie wybiera rozmiar etykietą:
| Etykieta | Maszyna | Plan |
|---|---|---|
skipbox | 4 vCPU · 16 GB | S, $39 miesięcznie |
skipbox-8x16 | 8 vCPU · 16 GB | M, $79 miesięcznie |
skipbox-16x32 | 16 vCPU · 32 GB | L, $149 miesięcznie |
Plan S kosztuje $39 miesięcznie, a plan L $149, z minutami bez limitu. Przywróć liczbę workerów tam, gdzie była: build dostaje i pamięć, i rdzenie.
Do tego szybszy build. Maszyna Twojego konta zostaje między zadaniami, więc warstwy Dockera, cache pakietów i narzędzia są już na jej dysku, gdy startuje następne zadanie.
Bez zatrzymań przez budżet. Zadania w Skipbox nie zużywają minut GitHuba, więc budżet w GitHubie nigdy ich nie zatrzymuje, a nic nie jest naliczane za minutę.
Bez maszyny do zarządzania. Skipbox ją przygotowuje, aktualizuje obraz, sprząta po każdym zadaniu i buduje od nowa maszynę, która nie przejdzie kontroli stanu.
Przejście to jedna linia
jobs:
build:
runs-on: skipbox # was ubuntu-latest
steps:
- uses: actions/checkout@v4
- run: npm ci && npm run build
- Zaloguj się do Skipbox przez GitHuba.
- Zainstaluj aplikację Skipbox w GitHubie i wybierz repozytoria.
- Zmień
runs-oni zrób push. Plan S ($39) ma 16 GB; wybierz L, żeby mieć 32 GB.
Maszyna ma Ubuntu 24.04 z sudo bez hasła, Dockerem, Node.js i Pythonem, więc kroki działają bez zmian.
Bezpieczeństwo
- Maszyna należy tylko do Twojego konta. Nie działają na niej zadania żadnej innej firmy.
- Po każdym zadaniu usuwane są dane uwierzytelniające runnera, procesy i kontenery. Od 13 listopada 2026 Twój checkout i wynik jego buildu (
target/Cargo) zostają na maszynie, którą Skipbox hostuje tylko dla Twojego konta, dla kolejnych zadań; opcja Nowa VM dla każdego zadania daje każdemu zadaniu nową maszynę. - Kod od osób bez uprawnień do zapisu (na przykład pull requesty z forków) działa na nowej, jednorazowej maszynie.
Szczegóły są w artykule jak zadania są od siebie odizolowane.
Wypróbuj
Okres próbny jest bezpłatny przez 7 dni lub 3000 minut zadań, zależnie od tego, co nastąpi wcześniej, i nie wymaga karty. Uruchamia runs-on: skipbox na 4 vCPU i 16 GB, czyli z 2× większą pamięcią niż ubuntu-latest w repozytorium prywatnym, więc przenieś tam zadanie, które ciągle trafia na 137. Jeśli chcesz więcej rdzeni przy tej pamięci, wybierz plan M i zmień etykietę na skipbox-8x16; jeśli więcej pamięci, plan L i skipbox-16x32 (32 GB).
FAQ
Co oznacza kod wyjścia 137 w GitHub Actions?
Proces został zabity sygnałem 9, SIGKILL (128 + 9 = 137). Na runnerze hostowanym przez GitHub prawie zawsze robi to linuksowy OOM killer: zadanie zużyło więcej pamięci, niż ma runner. Trwałe rozwiązanie to maszyna z większą pamięcią, na przykład runnery Skipbox 16 GB albo 32 GB w stałej cenie miesięcznej.
Ile pamięci ma runner GitHub Actions?
ubuntu-latest ma w repozytorium prywatnym 8 GB i 2 CPU. Większe runnery GitHuba mają 16 GB przy 4 rdzeniach i 32 GB przy 8 rdzeniach, są naliczane za minutę i dostępne tylko dla organizacji w GitHub Team albo Enterprise Cloud. Skipbox ma 16 GB w planie S ($39 miesięcznie) i 32 GB w planie L, z minutami bez limitu.
Czy „JavaScript heap out of memory” to to samo co kod wyjścia 137?
Nie. Błąd sterty to Node zatrzymujący się na własnym limicie, który podnosi --max-old-space-size. Kod wyjścia 137 to jądro zabijające proces, bo pamięci zabrakło całej maszynie, a podniesienie limitu Node tylko to pogarsza. Gdy build naprawdę potrzebuje tej pamięci, uruchom go na większej maszynie: runs-on: skipbox daje mu 16 GB.
Dlaczego moje zadanie kończy się komunikatem „The runner has received a shutdown signal”?
Częsta przyczyna to runner, któremu pamięć skończyła się tak całkowicie, że przestał odpowiadać, zanim do logu trafiła informacja o jej braku. Traktuj to jak kod wyjścia 137: zadanie potrzebuje więcej pamięci, niż ma runner.
Czy bezpłatny okres próbny Skipbox naprawi zadanie, któremu brakuje pamięci?
Daje zadaniu 2× więcej pamięci. Okres próbny uruchamia runs-on: skipbox na 4 vCPU i 16 GB, wobec 8 GB ubuntu-latest w repozytorium prywatnym, czyli tyle samo, co 4-rdzeniowy większy runner GitHuba. Zadanie, któremu i tak zabraknie, potrzebuje planu L dla runs-on: skipbox-16x32 (32 GB).
Zaktualizowano 19 listopada 2026