Skipbox

رانرهای خودمیزبان برای مخزن‌های خصوصی امن‌اند؟ قواعد ایمن‌سازی GitHub، انجام‌شده برای شما

رانر خودمیزبان برای مخزن خصوصی فقط وقتی امن است که آنچه رانرهای میزبانی‌شده GitHub به شما می‌دهند و یک رانر خودمیزبان ساده ندارد را اضافه کنید: یک ماشین تمیز، رانری که یک جاب می‌گیرد، و ماشین‌های جدا برای کدی که به آن اعتماد ندارید. مرجع امنیتی GitHub می‌گوید رانرهای خودمیزبان هیچ تضمینی برای اجرا در ماشین‌های مجازی تمیز و موقت ندارند و کد غیرقابل‌اعتماد در یک ورک‌فلو می‌تواند آن‌ها را برای همیشه آلوده کند.

Skipbox رانر خودمیزبانی است که آن کار برایش انجام شده. جاب‌های شما روی ماشینی اجرا می‌شوند که فقط مال حساب شماست، اعتبارنامه‌هایش بعد از هر جاب پاک می‌شوند، هر رانر برای یک جاب ثبت می‌شود، و کد افرادی که دسترسی نوشتن ندارند در یک ماشین مجازی تازه اجرا می‌شود. ماشین تازه برای هر جاب را روشن کنید تا هر جاب یک ماشین مجازی تازه بگیرد. قیمت ثابت ماهانه $۳۹، دقیقه‌های نامحدود؛ یک خط runs-on را تغییر دهید.

GitHub درباره چه چیزی هشدار می‌دهد

همه از مرجع امنیتی GitHub و مستندات رانر خودمیزبان آن:

  • ماشین به خاطر می‌سپارد. رانر خودمیزبان برای هر جاب به یک نمونه تمیز نیاز ندارد. آنچه یک جاب به جا می‌گذارد (فایل‌ها، پروسه‌ها، کانتینرها، توکن‌ها) برای جاب بعدی آنجاست.
  • مخزن‌های خصوصی مستثنا نیستند. طبق GitHub، هر کسی که بتواند مخزن را fork کند و pull request باز کند (معمولاً کسانی که دسترسی خواندن به مخزن دارند) می‌تواند محیط رانر خودمیزبان را آلوده کند، از جمله دسترسی به secretها و GITHUB_TOKEN.
  • مخزن‌های عمومی. طبق GitHub، رانرهای خودمیزبان تقریباً هرگز نباید برای مخزن‌های عمومی استفاده شوند، چون هر کاربری می‌تواند pull request باز کند.
  • یک رانر، مخزن‌های زیاد. رانر سطح سازمان از هر مخزنی که اجازه استفاده از آن را دارد جاب می‌گیرد، پس یک نفوذ پخش می‌شود. runner groupها محدود می‌کنند کدام مخزن‌ها به کدام رانرها برسند.
  • آنچه روی ماشین است. کلیدهای SSH، توکن‌های API، و دسترسی شبکه به سرویس‌های داخلی یا سرویس metadata یک ابر همه در دسترس یک جاب هستند.
  • حذف ماشین بعد از جاب به‌تنهایی کافی نیست. طبق GitHub، هیچ راهی برای تضمین اینکه رانر خودمیزبان فقط یک جاب اجرا کند وجود ندارد. راه حل GitHub یک رانر just-in-time است که حداکثر یک جاب انجام می‌دهد و اتوماسیون خودتان آن را در یک محیط تمیز راه می‌اندازد.
  • تنظیمات تأیید از سخت‌افزار شما محافظت نمی‌کنند. به محض اینکه اجازه اجرای ورک‌فلوی یک fork داده شود، طبق GitHub کد ورک‌فلوی تحت کنترل کاربر که می‌تواند مخرب باشد خودکار روی رانر خودمیزبان اجرا می‌شود.

راه‌اندازی امن چه چیزی لازم دارد

راهنمای GitHub، به شکل کار:

اگر دستی ساخته شود، این یعنی یک autoscaler، یک pipeline ایمیج و یک pool دوم رانر. روی Skipbox حالت پیش‌فرض است.

Skipbox دقیقاً چه چیزی را جدا می‌کند

ماشین اختصاصی شما

هر طرح، و دوره آزمایشی، به حساب شما ماشین مجازی اختصاصی خودش را می‌دهد. فقط جاب‌های حساب شما را اجرا می‌کند، یکی در هر زمان، و بین جاب‌ها نگه داشته می‌شود: ایمیج‌ها و build cache‏ Docker، کش پکیج‌ها و ابزارهای نصب‌شده می‌مانند، و برای همین جاب بعدی سریع است.

بعد از هر جاب، Skipbox:

  • اعتبارنامه‌های رانر را حذف می‌کند
  • همه پروسه‌های کاربر رانر را متوقف می‌کند و همه کانتینرها را برمی‌دارد
  • فایل‌های اعتبارنامه را حذف می‌کند: ~/.docker/config.json، ~/.npmrc، ~/.git-credentials، ~/.config/gh، ~/.aws/credentials، ~/.kube/config، ~/.ssh/id_*
  • اعتبارنامه‌های git را در checkout و در git config پوشه‌های خانه، hookهای checkout و فایل‌های ردیابی‌نشده آن را برمی‌دارد
  • ماشین را بررسی می‌کند (دیسک، پکیج‌ها، Docker، رانر، DNS، پروسه‌ها و کانتینرهای باقی‌مانده) و اگر رد شود آن را از ایمیج از نو می‌سازد

از 13 نوامبر 2026، checkout شما و خروجی بیلد آن (target/ در Cargo) برای جاب‌های بعدی‌تان روی ماشین اختصاصی شما می‌مانند. ماشین وقتی بازنشانی ماشین را بزنید، و وقتی ایمیج به‌روز شود، دست‌کم ماهی یک بار، هم از نو ساخته می‌شود.

جاب‌های حساب شما آن دیسک را شریک‌اند، و همین است که کش‌ها و خروجی بیلدشان را برای جاب بعدی آماده نگه می‌دارد. برای جدا نگه داشتن مخزن‌ها یا شاخه‌ها از هم، «ماشین تازه برای هر جاب» را روشن کنید.

ماشین مجازی تازه

این جاب‌ها در یک ماشین مجازی تازه اجرا می‌شوند که هیچ جاب دیگری اجرا نکرده، و وقتی جاب تمام شود همراه با دیسکش حذف می‌شود:

  • هر جاب، وقتی ماشین تازه برای هر جاب روشن است
  • کد افرادی که دسترسی نوشتن ندارند، مثل pull requestها از forkها
  • جاب‌هایی که وقتی همه ماشین‌های اختصاصی شما مشغول‌اند می‌رسند

یک اجرا وقتی مال تیم شما حساب می‌شود که کدش مال خود مخزن باشد و کسی که آن را شروع کرده دسترسی write، maintain یا admin داشته باشد. هر چیز دیگری کد بیرونی حساب می‌شود: pull request یک fork، یک pull_request_target یا workflow_run که از کد یک fork شروع شده، یک issue_comment از کسی که دسترسی نوشتن ندارد. قاعده روی مخزن‌های خصوصی و عمومی یکی است. جاب بیرونی کش‌های شما را می‌خواند و نمی‌تواند تغییرشان دهد، و جابی که به هر حال به ماشین اختصاصی شما برسد پیش از اجرای گام‌هایش شکست می‌خورد؛ بعد ماشین بازنشانی می‌شود.

پیرامون ماشین مجازی

  • یک جاب برای هر رانر. هر رانر درست به‌موقع برای یک جاب ثبت می‌شود. رانری که بعد از جابش ثبت‌شده بماند برداشته می‌شود.
  • بدون اتصال ورودی. هیچ چیز در اینترنت نمی‌تواند به ماشین مجازی یک جاب وصل شود.
  • بدون دسترسی به کد شما. اپ Skipbox نمی‌تواند مخزن‌های شما را بخواند؛ هر جاب کد شما را خودش، داخل ماشین مجازی‌اش، checkout می‌کند.
  • بدون مشتری دیگر. جاب هیچ سازمان دیگری روی ماشین شما اجرا نمی‌شود.

ماشین مجازی یک جاب secretهای ورک‌فلو و توکن GitHub را برای همان جاب نگه می‌دارد، و Skipbox وقتی جاب تمام شود آن‌ها را پاک می‌کند. جاب‌ها چطور از هم جدا نگه داشته می‌شوند همه جزئیات را دارد.

در کنار رانرهای GitHub چه هزینه‌ای دارد

دقیقه‌های خودمیزبان روی GitHub رایگان‌اند، و رانرهای Skipbox رانر خودمیزبان هستند.

ارقام GitHub صورت‌حساب روی GitHub Team پس از مصرف شامل‌شده آن است. قیمت دقیقه‌های خودتان را در ماشین‌حساب صفحه اصلی ببینید؛ ورود لازم نیست.

انتقال یک خط است

jobs:
  build:
    runs-on: skipbox # was ubuntu-latest, or self-hosted
    steps:
      - uses: actions/checkout@v4
      - run: npm ci && npm test
  1. با GitHub وارد Skipbox شوید.
  2. اپ Skipbox در GitHub را نصب کنید و مخزن‌هایتان را انتخاب کنید.
  3. runs-on را تغییر دهید و push کنید.

برای یک ماشین مجازی تازه در هر جاب، ماشین تازه برای هر جاب را در «طرح‌ها و صورت‌حساب» روشن کنید.

روی یک مخزن خصوصی امتحانش کنید

دوره آزمایشی کارت نمی‌خواهد و ۷ روز یا ۳٬۰۰۰ دقیقه جاب طول می‌کشد. یک جاب را به runs-on: skipbox ببرید و رانری را که می‌خواستید ایمن کنید بازنشسته کنید.

پرسش‌های متداول

رانرهای خودمیزبان برای مخزن‌های خصوصی امن‌اند؟

فقط با کاری که رانرهای میزبانی‌شده GitHub برایتان انجام می‌دهند. مستندات GitHub می‌گوید رانر خودمیزبان هیچ تضمینی برای یک ماشین تمیز و موقت ندارد و کد غیرقابل‌اعتماد می‌تواند آن را برای همیشه آلوده کند، و اینکه روی یک مخزن خصوصی هر کسی که بتواند آن را fork کند و pull request باز کند می‌تواند به رانر، secretها و GITHUB_TOKEN آن برسد. Skipbox این شکاف‌ها را برایتان می‌بندد: ماشینی که فقط جاب‌های حساب شما را اجرا می‌کند، اعتبارنامه‌هایی که بعد از هر جاب پاک می‌شوند، رانری که برای یک جاب ثبت می‌شود، و یک ماشین مجازی تازه برای کد افرادی که دسترسی نوشتن ندارند.

چطور یک رانر خودمیزبان GitHub Actions را امن راه بیندازم، با یک ماشین مجازی تازه برای هر جاب؟

هر رانر را درست به‌موقع برای یک جاب ثبت کنید، آن را در ماشین مجازی‌ای راه بیندازید که هیچ جاب دیگری اجرا نکرده، وقتی جاب تمام شد ماشین مجازی را حذف کنید، pull requestهای افراد بیرونی را از ماشین‌هایی که تیمتان استفاده می‌کند دور نگه دارید، و پیش از رفتن ماشین مجازی لاگ‌های رانر را منتقل کنید. این یعنی یک autoscaler برای ساختن و اداره کردن. روی Skipbox این یک کلید است: «ماشین تازه برای هر جاب» را روشن کنید تا هر جاب در یک ماشین مجازی تازه اجرا شود که بعد از آن همراه با دیسکش حذف می‌شود. برای شروع، runs-on را به skipbox تغییر دهید.

Skipbox هر جاب را روی یک ماشین مجازی تازه اجرا می‌کند؟

با روشن بودن «ماشین تازه برای هر جاب»، بله: هر جاب در یک ماشین مجازی تازه اجرا می‌شود که هیچ جاب دیگری اجرا نکرده، و وقتی جاب تمام شود همراه با دیسکش حذف می‌شود. بدون آن، جاب‌های تیم شما روی ماشین اختصاصی حسابتان اجرا می‌شوند که بین جاب‌ها نگه داشته می‌شود تا لایه‌های Docker و کش پکیج‌ها بمانند؛ بعد از هر جاب Skipbox اعتبارنامه‌های رانر را حذف می‌کند، پروسه‌هایش را متوقف می‌کند، همه کانتینرها را برمی‌دارد و فایل‌های اعتبارنامه را حذف می‌کند. کد افرادی که دسترسی نوشتن ندارند، و جاب‌هایی که وقتی ماشین‌هایتان مشغول‌اند می‌رسند، همیشه یک ماشین مجازی تازه می‌گیرند.

رانر خودمیزبان بین جاب‌ها چه چیزی را نگه می‌دارد؟

همه چیز را، مگر پاکش کنید: فایل‌ها، پروسه‌ها، کانتینرها، اعتبارنامه‌های Docker، کلیدهای SSH و توکن‌هایی که جاب قبلی نوشته است. مستندات GitHub می‌گوید رانر خودمیزبان برای هر جاب به یک نمونه تمیز نیاز ندارد. روی ماشین اختصاصی Skipbox، کش‌ها و checkout شما می‌مانند و اعتبارنامه‌ها، پروسه‌ها و کانتینرها بعد از هر جاب می‌روند؛ ماشینی که بعد از یک جاب در بررسی رد شود از یک ایمیج تمیز از نو ساخته می‌شود.

pull request از یک fork می‌تواند روی رانر خودمیزبان من اجرا شود؟

روی رانری که خودتان میزبانی می‌کنید، بله، به محض اینکه سیاست fork مخزن اجازه اجرای ورک‌فلوهایش را بدهد: مستندات GitHub هشدار می‌دهد که آن وقت کد ورک‌فلوی تحت کنترل کاربر روی زیرساخت شما اجرا می‌شود. روی Skipbox، pull request یک fork هرگز روی ماشین اختصاصی شما اجرا نمی‌شود. در یک ماشین مجازی تازه اجرا می‌شود که می‌تواند کش‌های شما را بخواند ولی نمی‌تواند تغییرشان دهد، و جابی از یک fork که به هر حال به ماشین اختصاصی شما برسد پیش از اجرای گام‌هایش شکست می‌خورد.

رانرهای خودمیزبان برای مخزن‌های عمومی امن‌اند؟

GitHub می‌گوید رانرهای خودمیزبان تقریباً هرگز نباید برای مخزن‌های عمومی استفاده شوند، چون هر کاربری می‌تواند pull request باز کند و ماشین را آلوده کند. Skipbox جاب‌های مخزن‌های عمومی را با دور نگه داشتن آن pull requestها از ماشین شما اجرا می‌کند: کد افرادی که دسترسی نوشتن ندارند در یک ماشین مجازی تازه اجرا می‌شود که بعد از آن حذف می‌شود، و ماشین اختصاصی شما فقط کد تیم شما را اجرا می‌کند.

به‌روزرسانی: ۲۵ آبان ۱۴۰۵

CI/CD سریع‌تر با کشی که همیشه آماده است

رانر همیشه آماده شما با قیمت ثابت

میزبانی با ماست. شما یک خط را عوض می‌کنید. 1/12 هزینه GitHub با استفاده کامل. قیمت ثابت است، پس تمام روز اجرایش کنید. ۷ برابر فضای کش GitHub.

  • بدون کارت
  • ورود با GitHub
  • لغو در هر زمان